Meiden C1 op Flanders Handball Trophy 2016

Vrijdag 25 maart was het weer verzamelen geblazen bij de sporthal voor de meiden van de C1, want het jaarlijkse toernooi met Pasen ging dit keer over de grens, en wel naar België. Klokslag 12:00 stonden er 5 ronkende auto’s klaar voor het vervoeren van de meiden en de ouders die meegingen.

Er werd zoveel mogelijk meegenomen. Zo ook de barbecues van Willy B en natuurlijk de hamburgers, kipsticks en jawel: pulled pork. Iedereen zei meteen al: “Laat dat maar thuis”, maar dit bleek een schot in de roos te zijn. Marco R heeft er nog pijn van in zijn pens. Jongens wat was dat lekker. En het mooie van het verhaal is dat al het vlees wordt gesponsord door Brasserie Hemels. Hiervoor onze hartelijke dank, mede namens Marco R.

Vrijdagmiddag kwamen we om een uur of 4 in de middag aan op vakantiepark de Hengelhoef in jawel; Houthalen-Helchteren. Één auto was al een half uur eerder aangekomen, terwijl die toch echt tegelijkertijd met de rest was weggereden. Dit was de auto Van Danny G. Maar goed, we gingen gelijk inchecken, wat later een uitstekend idee bleek te zijn, want als we dit een kwartier later hadden gedaan, dan waren we om 19:00 te laat voor het eten geweest.

Nadat we de 4 stacaravans hadden ingericht gingen de meiden even lekker zwemmen en konden de ouderen genieten van een klein pilsje, een wit wijntje, een portje, een Malibu/chocomel men een cola. Al na een uurtje borrelen bleek dat we een heel divers gezelschap waren, maar allemaal wel heel erg gezellig. Dat was al niet verkeerd. De 11 meiden kwamen terug en we gingen eten in het restaurant van het park. Nadat we ons eerst door een wachtrij van minimaal 250 mensen hadden gewurmd hadden we een mooie plek gereserveerd en zouden we om 19:30 ons eten krijgen. Maar we zagen al gauw dat dit waarschijnlijk niet zou gaan lukken en het was, om het kort te houden, een grote organisatorische puinhoop. De manager van deze toko is later opgenomen met een kleine burn-out. Maar niet te negatief, het eten was prima. Om 21:00 hadden we de grote quiz o.l.v. Jeroen E en Marco R, ook wel de nieuwe Ron Brandsteder en Fred Oster van 2016 genoemd. Er werd fel gestreden en de winnaar was groep 3. Die kreeg een bellenblaaszwaard voor de moeite. Daarna ging iedereen zijn eigen weg en het bleef lang onrustig in de caravans. Maar 3:30 lag iedereen wel. Gelukkig konden we allemaal redelijk uitslapen, behalve Nelleke B. Die was al gaan hardlopen. Daarna lekker ontbijten en omdat we pas om 15:30 onze eerste wedstrijd hadden, gingen we eerst een uurtje laser-gamen in de buurt. Dat daar de eerste blessures niet gevallen zijn is ons nog steeds een raadsel. Maar goed, iedereen was om 15:30 fit om de eerste wedstrijd te spelen. En daar zag je het al: gespannen koppies, ook die van trainer/coach Arie K en coach Sonja E.

Wat moesten we verwachten? We hadden ons ingeschreven voor onder de 16 jaar en de meeste van ons zijn pas 13 en 14 en een paar 15. De eerste wedstrijd was tegen SG Essingen en die werd niet erg makkelijk gewonnen, maar wel winst. Niet verkeerd, de eerste 2 punten op het bord. Daarna moesten we tegen SC Overwintering, een lange en fysieke ploeg. Maar ook daar bleven de meiden fier overeind, want onze meiden zijn snel en verdedigend staan ze allemaal hun mannetje. Uitslag: 10-5. Bam, weer 2 punten. De derde en tevens laatste wedstrijd van de dag was tegen Legmeervogels. Ook weer fysiek, maar weer winst. 16-4 maar liefst, tegen toch allemaal B-speelsters. Er hing wat in de lucht, dat rook je die zaterdag al. Maar wat, dat wist niemand.

Zaterdagavond laat terug en Willie B, Danny G en jawel Arie K (met schort) hadden de barbecue aangezet en we hebben genoten van de broodjes hamburger en pulled pork. Daarna stortte iedereen redelijk in. Zelfs de legend Marco R, normaal ADHD in het kwadraat, hebben we drie keer op bed zien liggen, ook wel weer terug zien komen, maar de mannen lagen al snel. De dames Wilma H, Sonja E en Debby R; jawel, vrouw van het legend bleven nog rustig even nababbelen. Bij de dames van de C bleef het overigens nog wel zo lang onrustig, dat zelfs coach Arie K even door de welbekende stuiter ging. En toen was het plusminus 3:30 (zomertijd) rustig.

Zondagochtend konden we weer uitslapen, maar 10:30 werden de meiden bruut gewekt door, jawel, de paashaas. Na een kwartier bonzen op vooral caravan 1 werd er traditiegetrouw gestart met paaseieren zoeken. Sommige meiden fanatiek, maar ook liepen er een paar als zombies in de rondte. Nadat we heerlijk buiten het paasontbijt hadden genuttigd, gingen de meiden nog even zwemmen en konden de ouderen de stacaravans opruimen. Want we zouden niet meer terugkomen. Nadat we alles hadden opgeruimd vertrokken we om 15:00 weer richting toernooi want om half 5 speelden we de laatste wedstrijd in de poule. We stonden voor deze wedstrijd gelijk met nog een team dat ook 6 punten had. Dus bij winst speelden we de halve finale. Maar eerst wedstrijd 4 tegen Red Rag Tachos. Ook een jonge ploeg met een paar sterke meiden. Er ontstond een mooie pot handbal, maar Foreholte was een maatje te groot en we wonnen de wedstrijd met 14-5.

Wat een fantastisch resultaat in de poule. Gedeeld eerste, maar helaas tweede geworden op doelsaldo. Daarom de halve finale tegen de eerste van poule A. Maar ik zei het al: het team was dit toernooi naar elkaar toe gegroeid, ondanks dat er best af en toe wat traantjes waren gevloeid. Klokslag 18:15 begon de wedstrijd tegen Vido, een zeer fysiek team wat alleen maar bestond uit B-speelsters. Gespannen koppies maar, ook aan diezelfde koppies te zien: dit gaan we niet verliezen. En dat bleek ook, want ondanks fysiek geweld van Vido bleven de meiden fier overeind staan. En daar was het snelle aanvalsspel weer van ons klasseteam en we scoorden op de goede momenten. Vido raakte gefrustreerd en we konden zelfs uitlopen naar 13-4. Dit was wel iets geflatteerd, maar de finale was bereikt. Vido droop af met de bekende staart tussen de benen en de meiden van Foreholte dansten op het veld. Alle emotie kwam eruit, een mooi gezicht ook voor alle ouders die mee waren.

Nog één wedstrijd te gaan: de FINALE. Wat mij opviel was dat de meiden iets relaxter waren, want ze vonden dit allemaal al een mooi resultaat. De finale begon om 19:30 tegen NEA. Ook een B-team, niet zoveel fysiek, maar met een paar zeer snelle meiden. Dat beloofde wat. De wedstrijd begon, de koppies stonden weer prima en er ontstond een ware finale. Een prachtige en sportieve wedstrijd waar Foreholte weer als een beest stond te verdedigen. We liepen zowaar uit naar een prachtige 6-3 met nog 4 minuten te spelen, maar NEA kwam prachtig terug tot 6-5. Met nog 2 minuten te gaan was het bloedstollend spannend, maar de meiden bleven ook nu fier overeind en wonnen de finale met 7-6. Alle emotie kwam eruit en er vloeiden tranen van blijdschap. Wat een prestatie! Bij iedere ouder een mooi kippenvel-moment en misschien een klein traantje van trots, bij mij in ieder geval wel.

Om 20:00 kreeg Zoë de beker onder luid applaus uitgereikt. Wat waren we trots op deze groep meiden. Diezelfde avond nog teruggereden na natuurlijk een bezoek aan onze vriend met de bekende M. Er was weer 1 auto sneller terug in Voorhout dan de rest; de auto van Danny G. Logisch, want de jongste Zoey werd om 12:00 13 jaar. Gefeliciteerd!

Tot zover het toernooi in België. Het was weer super! Volgend jaar Barcelona???

Groet van een ouder

Geplaatst op 30/03/2016, in Dames C1, Seizoen 2015 / 2016. Markeer de permalink als favoriet. Een reactie plaatsen.

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s